Freecell Patience

FreeCell is een zeer populair Patience-spel vanwege de uitdagende kenmerken. Hoewel wordt geschat dat 99% van alle deals oplosbaar is, is die oplossing vinden geen makkelijke klus. 

Van alle Patience-spellen lijkt FreeCell het meest op de traditionele versie (Klondike). Het wordt zelfs bijna als een geüpgraded versie ervan beschouwd, omdat het meer strategisch denken vereist om de overwinning te behalen.

Het spel kan voor nieuwe spelers lastig aanvoelen, maar als je de regels eenmaal kent, is het eigenlijk heel simpel en makkelijk te spelen.

Basisregels

FreeCell Patience gebruikt een gewoon 52-kaartenspel. Het doel is vier fundaties (of stapels) op te bouwen, één per kleur, in oplopende volgorde. Dat wil zeggen: beginnend met de azen en eindigend met de heren.

Het tableau ziet er zo uit:
- 8 stapels met alle 52 kaarten, met de beeldzijde omhoog
- 4 lege plekken rechtsboven om de fundaties op te bouwen
- 4 vrije cellen linksboven om tijdens het spel kaarten te bewaren.

Alleen vrije kaarten, dus kaarten die niet door andere bedekt worden, kunnen naar de fundaties worden gestuurd. Als een kaart daar eenmaal is geplaatst, kan ze niet meer terug in het spel. In dit FreeCell-onlinespel worden de kaarten op de fundaties vergrendeld en kun je ze zelfs niet proberen te verplaatsen.

De vrije cellen zijn de vernieuwende functie van het spel en verklaren ook de naam. Die plekken zijn om twee redenen van het grootste belang. Ten eerste kunnen kaarten er tijdelijk bewaard worden. Ten tweede kan het aantal beschikbare plekken bepalen hoeveel kaarten spelers kunnen verplaatsen. 

Elke vrije cel kan maar één kaart bevatten. Zijn alle plekken bezet, dan moeten spelers een of meer kaarten terug in het spel brengen om een plek vrij te maken.

Hoe speel je FreeCell Patience

Samengevat zijn er twee hoofdregels in FreeCell:
1. Je moet de fundaties op kleur opbouwen, in oplopende volgorde (aas, twee, drie, …, boer, vrouw, heer).
2. Je mag een kaart alleen naar de fundaties verplaatsen als ze vrij is, zonder andere kaarten erop.

Dan rijst de belangrijkste vraag: hoe maak je de kaarten vrij die je nodig hebt?

Daarvoor moet je kaarten verplaatsen tussen de 8 stapels op het tableau. Dat kun je doen door aflopende reeksen in wisselende kleuren op te bouwen (de precieze kleur doet er niet toe). Je kunt bijvoorbeeld een rode 6 bovenop een zwarte 7 leggen om de kaart onder de 6 vrij te spelen.

Of je kunt je vrije cellen gebruiken en de rode 6 daarheen verplaatsen om de kaart eronder vrij te maken zonder een reeks op te bouwen. Vergeet echter niet dat je maar vier vrije cellen hebt. Als je ze vult, kun je ze niet meer gebruiken, tenzij je ze weer vrijmaakt door de kaarten terug op het tableau te zetten.

Als je ook een lege stapel op het tableau krijgt, kun je die met elke kaart vullen. 

Dat is het basisidee. Je blijft reeksen opbouwen en/of de vrije cellen gebruiken om de kaarten vrij te spelen die je nodig hebt voor de fundaties. Er is echter nog iets wat je moet weten over de reeksen die je op de stapels bouwt.

Regels voor het verplaatsen van reeksen binnen de stapels

Net als in klassiek Klondike kun je in FreeCell ook deelreeksen verplaatsen die je binnen de stapels hebt opgebouwd. Om het eerdere voorbeeld te gebruiken: je kunt de rode 6 en de zwarte 7 bovenop een rode 8 leggen… soms.

Dat is de clou van FreeCell. Het aantal kaarten (binnen een reeks) dat je in één keer kunt verplaatsen, hangt direct af van het aantal vrije cellen dat je beschikbaar hebt. Dus:

4 lege vrije cellen = je kunt 5 kaarten verplaatsen
3 lege vrije cellen = je kunt 4 kaarten verplaatsen
2 lege vrije cellen = je kunt 3 kaarten verplaatsen
1 lege vrije cel = je kunt 2 kaarten verplaatsen

Dit is geen willekeurige regel. In werkelijkheid kun je maar één kaart tegelijk verplaatsen. Stel dat je een reeks van 3 kaarten hebt die je naar een andere stapel wilt verplaatsen. 

Heb je twee vrije cellen, dan kun je er twee kaarten in plaatsen, de onderste kaart naar de gewenste stapel verplaatsen en daarna de reeks weer opbouwen door de twee kaarten uit de vrije cellen er bovenop terug te leggen. Uiteindelijk kon je, omdat je twee vrije cellen had, 3 kaarten verplaatsen, zoals gezegd. Je deed het gewoon in meerdere stappen. Met het FreeCell-onlinespel krijg je gewoon de snelkoppeling om de reeks in één zet te verplaatsen in plaats van stap voor stap, maar het principe is hetzelfde.

Als al je vrije cellen bezet zijn, kun je maar één kaart tegelijk verplaatsen, of die nu in een reeks zit of niet. 

Tips en trucs om FreeCell Patience te winnen

Zoals eerder gezegd is zo'n 99% van alle FreeCell-deals oplosbaar, maar dat betekent niet dat de oplossing makkelijk te vinden is. Dit spel is juist zo populair vanwege het strategische denken dat nodig is om te winnen. Willekeurig kaarten binnen de stapels verschuiven of de vrije cellen te snel vullen doet het niet. 

Hier zijn een paar tips en trucs die je kunnen helpen:

Plan vooruit - bekijk het tableau om te zien welke zetten mogelijk zijn. Controleer daarna welke veranderingen elke mogelijke zet kan teweegbrengen. Kun je iets doen met de kaart die vrijkomt? Maakt het verplaatsen van de kaart een stapel groter en wordt het daardoor moeilijker om een belangrijke kaart eronder te bereiken? Wees voorzichtig: de voor de hand liggende zet is niet altijd de beste.

Mik op de azen - de azen zijn de basis van elke fundatie. Totdat je ze plaatst, kun je niet verder komen in het spel. Zelfs als ze in een lastige positie zitten, moeten ze je doel zijn. 

Houd je vrije cellen zo lang mogelijk vrij - het vullen van die plekken bepaalt hoeveel kaarten je kunt verplaatsen. Dat maakt het manoeuvreren met reeksen en het organiseren van stapels moeilijker. Beschouw ze als een hulpmiddel dat je helpt je strategie uit te voeren, niet als een makkelijke snelkoppeling naar de kaart die je wilt.

Probeer een stapel leeg te maken wanneer dat kan - een lege stapel is een beter alternatief dan een vrije cel. In tegenstelling tot die laatste kun je de stapel met reeksen vullen en beïnvloedt het gebruik ervan niet hoeveel kaarten je kunt verplaatsen. Daarom kan zo'n lege stapel enorm helpen bij het organiseren van je kaarten en bij het bereiken van de kaarten die je nodig hebt voor de fundaties.

Denk goed na voordat je een kaart naar de fundaties stuurt - zodra een kaart op de fundaties ligt, kan ze niet meer terug in het spel. Als je fundaties in balans zijn, is dat geen probleem. Maar als je er een sneller opbouwt dan de andere, kun je te laat merken dat je bepaalde kaarten nodig had om verder te komen. Bouw je bijvoorbeeld de zwarte fundaties te snel op, dan heb je misschien niet genoeg zwarte kaarten over om de rode op het tableau te verplaatsen, en zou je het spel kunnen verliezen.

Hoe meer je speelt, des te makkelijker het wordt om de juiste weg naar de overwinning te zien en vooruit te plannen om die te bereiken. Probeer het gewoon en de regels en trucs zullen vanzelf duidelijk worden. Veel plezier!