6 najpopularniejszych rodzajów pasjansa
Termin pasjans często niesłusznie używany jest do określenia konkretnej gry karcianej znanej w Wielkiej Brytanii jako Klondike lub Patience. W rzeczywistości istnieje wiele różnych rodzajów pasjansa.
Klondike pozostaje najbardziej popularną wersją gry. To w końcu ona była pierwszą, która zapoczątkowała masową popularność tego typu gier karcianych po włączeniu do oprogramowania Microsoft na początku lat 90. Inne wersje walczą jednak teraz o pierwsze miejsce.
Najpopularniejsze rodzaje pasjansa mają wiele cech wspólnych, zwłaszcza dlatego, że wszystkie zaprojektowano dla jednego gracza (stąd termin Patience). A jednak ich drobne różnice czynią je wyjątkowymi i wymagającymi na własny sposób.
1. Klondike
Klondike to najpopularniejsza wersja pasjansa. Do tego stopnia, że termin “Patience” używany samodzielnie zwykle odnosi się do tej konkretnej gry. Pochodzenie jest niepewne, ale prawdopodobnie pojawiła się po raz pierwszy podczas gorączki złota w XIX wieku w regionie Klondike w Kanadzie, od którego pochodzi jej nazwa.
Ogromną popularność można przypisać włączeniu do Microsoft Windows 3.0 w 1990 roku.
Sposób gry
Klondike używa talii 52 kart. Celem jest ułożenie ich według koloru, zaczynając od asa i kończąc na królu, na pustych miejscach zwanych fundamentami.
Karty są rozdawane na tableau (obszarze gry) w 7 stosach. Wszystkie leżą rewersem do góry, oprócz wierzchnich. Aby uzyskać dostęp do dolnych kart i je odsłonić, gracze muszą tworzyć sekwencje i przesuwać je między stosami. Sekwencje na tableau buduje się w kolejności malejącej (od króla do asa) i z przeplatającymi się kolorami. Tylko króli można przenosić na puste miejsca na tableau.
Pozostałe karty, które nie zostały rozdane na stosy, umieszcza się w talonie. Można je wprowadzać do gry, by pomagały graczom w budowaniu sekwencji.
2. Spider
Choć ogólnie najpopularniejszą wersją jest Klondike, Spider Solitaire zajmuje pierwsze miejsce wśród wariantów pasjansa rozgrywanych dwiema taliami. Gra zawdzięcza nazwę 8 fundamentom, które trzeba zbudować, aby wygrać, podobnie jak pająki zwykle mają 8 nóg.
Szansa na wygraną w Spider Solitaire wynosi około 1 do 3.
Sposób gry
Spider Solitaire używa dwóch talii. W zależności od trudności można grać z jednym lub większą liczbą kolorów. Układ tableau ogólnie przypomina Klondike, ze stosami, talonem i fundamentami. Jednak wszystkie karty są widoczne, a tylko kompletne sekwencje można wysyłać na fundamenty.
Celem jest budowanie w stosach sekwencji jednego koloru, zaczynając od króla i kończąc na asie. Gra staje się znacznie trudniejsza, gdy używanych jest więcej niż jeden kolor.
Stuknięcie talonu dodaje dodatkową kartę do każdego stosu.
3. FreeCell
Spośród różnych rodzajów pasjansa FreeCell Solitaire najbardziej przypomina Klondike (zwykłą wersję). Uważany jest jednak za bardziej strategiczne wydanie tego ostatniego, ponieważ wymaga ostrożniejszego i przemyślanego podejścia.
Mimo to jest jednym z pasjansów o najwyższej szansie na rozwiązanie. Około 99% rozdań uważa się za rozwiązywalne.
Sposób gry
Sposób gry FreeCella najbardziej przypomina Klondike. Używa także tylko jednej talii, a karty rozdawane są w 7 stosach. W tym pasjansie jednak rozdawane są wszystkie karty i nie ma talonu. Karty leżą również awersem do góry i są widoczne dla gracza. Celem jest budowanie fundamentów według koloru.
Sekwencje buduje się też tak samo jak w Klondike: według koloru, w kolejności rosnącej na fundamentach i w kolejności malejącej z przeplatającymi się kolorami w stosach na tableau.
Największa różnica polega jednak na obecności 4 pustych miejsc na tableau: wolnych komórek. Karty można wysyłać do tych komórek i tam tymczasowo trzymać, by uwolnić karty pod nimi.
Gdy karta znajdzie się w wolnej komórce, można ją ponownie wprowadzić do gry tylko po to, by zbudować sekwencję na stosie lub fundamencie. Wymiana kart nie jest możliwa.
4. Tripeaks
Tripeaks zawdzięcza nazwę trzem wierzchołkom piramid, jakie tworzą karty na tableau. Gra znana jest również jako Three Peaks, Tri Towers i Triple Peaks.
Grę wynalazł w 1989 roku Robert Hogue. Hogue przeprowadził statystyczną analizę komputerową swojego pierwotnego dzieła i stwierdził, że około ponad 90% wszystkich gier Tripeaks jest wygrywalna.
Sposób gry
Ta gra używa talii 52 kart. Karty układane są w kształcie trzech piramid o 4 rzędach. Podstawa każdej piramidy zawiera 4 karty awersem do góry, a pozostałe leżą rewersem do góry. Pozostałe karty trafiają do talonu.
Celem gry jest usunięcie wszystkich kart z tableau. Aby to zrobić, gracz musi rozłożyć piramidy, tworząc sekwencje kart o wartości 1 punktu wyższej lub niższej niż poprzednia, niezależnie od koloru. Na przykład 4 może utworzyć sekwencję z 3 lub 5 itd.
Karty usunięte z piramidy trafiają na stos zrzutu. Wierzchnia karta tego stosu staje się podstawą kolejnej sekwencji. Gdy nie ma już dostępnych ruchów, gracz może skorzystać z talonu i wysłać kolejną kartę na stos zrzutu, by stała się podstawą sekwencji.
5. Pyramid
Pyramid Solitaire zawdzięcza nazwę pojedynczemu kształtowi piramidy, w jaki układane są karty na tableau. Mimo prostego ułożenia i zasad jest to jeden z typów pasjansa o najniższej szansie wygranej.
Wygrana w tej grze zależy od różnych sposobów rozłożenia kart na tableau i od strategicznego podejścia gracza. Jeśli zasady ustawione są tak, że gracz może przejść przez talon tylko raz, szansa na wygraną wynosi około 1 do 50.
Sposób gry
Pyramid to pasjans oparty na łączeniu kart w pary. 28 kart kładzie się na tableau, wszystkie awersem do góry, w kształcie piramidy. Tylko karty, które nie są zakryte, można wprowadzić do gry.
Celem jest rozłożenie piramidy przez łączenie w pary kart, których suma wynosi 13 punktów, niezależnie od koloru (np. 8+5=13). Przy używaniu standardowej talii 52 kart król ma wartość 13 i można go usunąć samodzielnie. Damy mają wartość 12, a walety 11.
Gracz może za każdym razem wyciągać jedną kartę z talonu, aby spróbować dopasować ją do karty z piramidy. Poziom trudności gry zależy od liczby przejść przez talon.
6. Yukon
Yukon Solitaire to gra mocno inspirowana tradycyjnym Klondike, a jednak jej zasady są na tyle inne, że stanowi w pełni samodzielną grę o wyższym poziomie trudności.
Celem w Yukon Solitaire jest też zbudowanie czterech fundamentów według koloru, zaczynając od asa i kończąc na królu. Zasady przesuwania kart na tableau są jednak nieco trudniejsze, zwłaszcza ze względu na brak talonu czy jakiejkolwiek formy pomocy.
Sposób gry
Talia 52 kart układana jest na tableau, podzielona na 7 stosów. Wszystkie karty leżą awersem do góry, z wyjątkiem dolnych, których liczba wynosi od 1 do 6 od lewej. Talonu nie ma.
Sekwencje w stosach buduje się tak samo jak w grze Klondike, czyli w kolejności malejącej i z przeplatającymi się kolorami. Karty nie muszą jednak być w sekwencji ani być wolne, by można je było przesunąć. Jedyną zasadą jest to, że muszą leżeć na wolnych kartach. Celem jest przesuwanie kart i odsłanianie odpowiednich, by budować rosnące sekwencje według koloru na fundamentach.
Inne popularne rodzaje pasjansa
Istnieje niewiarygodnie wiele rodzajów pasjansa, a do tego nie liczymy jeszcze różnych wariacji w obrębie każdej gry. Pięć wcześniej wymienionych wyraźnie wyróżnia się jako najczęściej wyszukiwane i grane pasjanse, ale wiele innych zyskuje w ostatnich latach na popularności.
Baker’s Dozen
Ta gra używa standardowej talii 52 kart. Karty układane są w 13 stosach (piekarski tuzin), wszystkie awersem do góry. Króli zawsze umieszcza się na dnie stosów.
Celem jest budowanie fundamentów w kolejności rosnącej (od asa do króla). Tylko wierzchnie karty można przesuwać w stosach. Nie da się przesuwać sekwencji. Kolor nie ma znaczenia przy budowaniu sekwencji na tableau.
Forty Thieves
Forty Thieves rozgrywa się dwiema taliami po 52 karty. Karty rozdawane są w 10 stosach po 4 (40 złodziei stojących na drodze do zwycięstwa). Wszystkie leżą awersem do góry.
Na tableau jest 8 fundamentów, na których gracz musi budować sekwencje koloru w kolejności rosnącej.
Sekwencje w stosach muszą być w kolejności malejącej i w tym samym kolorze. Gracz może przesuwać tylko jedną kartę naraz. Nie da się przesuwać sekwencji. Puste miejsca można wypełnić dowolną kartą.
Gracze mogą przejść przez talon tylko raz.
Golf
Golf Solitaire to gra karciana łącząca emocje golfa z wymagającymi ruchami, jakich każdy spodziewa się po pasjansie online. Celem gry jest opróżnienie tableau przez łączenie kart o wartości jeden wyższej lub niższej od poprzedniej.
Scorpion
Z średnim wskaźnikiem zaledwie 5% wygranych Scorpion Solitaire to jeden z najbardziej wymagających istniejących pasjansów.
Struktura podąża za Spider Solitaire, gdzie gracze muszą zbudować pełne malejące sekwencje tego samego koloru na tableau, zanim wyślą karty na fundamenty. Sposób gry wyraźnie jednak się różni. Każdą kartę można przesuwać niezależnie od jej pozycji w stosach, ale można ją położyć tylko na wolnej karcie.
Co ciekawe, ta swoboda ruchu, zamiast wszystko ułatwiać, jest właśnie najbardziej wymagającą cechą gry.
Addiction
Addiction Solitaire to dość nowa gra karciana, która już wyróżnia się w świecie pasjansa. Układ jest dość unikalny, ponieważ wszystkie karty są kładzione losowo awersem do góry na tableau, z wyjątkiem asów, które są usuwane, by stworzyć cztery puste miejsca. Zasady są bardzo proste: gracze muszą używać tych miejsc do przesuwania kart i porządkowania ich według koloru i wartości, zaczynając od dwójek po lewej stronie.
Jest jednak ważny haczyk! Kartę można przenieść na puste miejsce tylko, jeśli jest tego samego koloru i o jedną wartość wyższa od tej bezpośrednio po jej lewej.
Crescent
Crescent Solitaire to bardzo wymagająca gra wymagająca sporej dawki strategii i dobrej pamięci.
Fundamenty znajdują się na środku tableau, jeden zestaw zaczyna się od asów, a drugi od króli. Oznacza to, że gracze muszą jednocześnie budować sekwencje rosnące i malejące. Pozostałe karty układa się wokół fundamentów w kształcie półksiężyca. Tylko wierzchnie karty i te leżące bezpośrednio pod nimi są widoczne dla graczy. Muszą oni przesuwać karty i układać je w stosy z kartami o jeden rząd wyższymi lub niższymi, by móc sprawdzać pozostałe karty w stosach i znajdować potrzebne.
Zasady są zwodniczo proste, czego szybko dowie się każdy, kto spróbuje swoich sił w tej grze.
Canfield
Canfield Solitaire przeżył w XX wieku odrodzenie popularności dzięki właścicielowi kasyna Richardowi A. Canfieldowi, ale ta gra istnieje znacznie dłużej pod inną nazwą: Demon Patience – przerażającą, ale trafną.
Mimo prostego układu i zasad nie jest to gra dla rozproszonych graczy. Wymaga dużo strategicznego myślenia, ponieważ często konieczne jest zrezygnowanie z fundamentów lub porzucenie ich, by stworzyć sekwencje odblokowujące talon lub karty leżące rewersem do góry na tableau.
Podsumowanie
Włączanie różnych rodzajów pasjansa do oprogramowania Microsoft przez lata przyczyniło się do rosnącej popularności tych gier karcianych. Klondike wciąż króluje na szczycie, ale FreeCell i Spider są gotowe wejść z nim w szranki.
W miarę jak coraz więcej graczy dołącza do świata pasjansa, mniej znane gry zaczynają wyłaniać się jako alternatywy dla obecnej wielkiej trójki, co stanowi jedną z zalet tych gier karcianych. Każdy może znaleźć wśród różnych typów wyzwanie najbardziej pasujące do jego smaku i umiejętności.
